Cinsault

Over Cinsault

Cinsault (soms geschreven als Cinsaut) is de bleke, geparfumeerde rode wijn van het mediterrane zuiden — een droogtebestendige druif die floreert op de door de zon geblakerde stenige bodems en op de een of andere manier toch zijn frisheid weet te bewaren. Het grootste deel van de twintigste eeuw werd hij gezien als een werkpaard voor assemblage, dat stevigere partners in Provençaalse rosés en zuidelijke Rhône-wijnen verzachtte. In de laatste twee decennia is hij herontdekt door een nieuwe generatie natuurwijnmakers, die in zijn oude bossenwijngaarden de grondstof zien voor enkele van de meest vrolijke en drinkbare rode wijnen en rosés van Frankrijk.

Waar hij groeit

Cinsaults bolwerk is Zuid-Frankrijk. In de Languedoc-Roussillon staan eeuwenoude gobelet-wijnstokken op de heuvels van schist, kalksteen en klei-kalksteen van de Hérault, de Aude en de Gard, waarvan sommige ruim honderd jaar oud zijn. In de Provence is hij een van de klassieke partners van Grenache, Syrah, Mourvèdre en Tibouren in de beroemde bleke rosés van de streek, geliefd om de lichtheid, de aromatiek en de aëratie die hij aanbrengt.

In het zuiden van de Rhônevallei is hij een van de dertien toegestane druiven van Châteauneuf-du-Pape en een veelgebruikte kruiding in de rode en rosé wijnen van de Costières de Nîmes en de bredere Côtes du Rhône. Hij wordt ook geteeld op Corsica, waar hij een ondersteunende rol speelt naast Nielluccio en Sciaccarello, en in enkele plekjes in Zuid-Italië en aan de Spaanse kust. De rode draad is telkens een mediterraan klimaat: Cinsault houdt van hitte en stenige bodems, maar het zijn de kustbriezen en de koele nachten van het zuiden die hem behoeden voor zwaarte.

Karakter

Verwacht een bleke robijnrode tot granaatkleurige robe, weinig tannines, een levendige zuurgraad en een van nature bescheiden alcoholgehalte voor zo’n warm klimaat. De aromatiek neigt naar rood en floraal: aardbei, framboos, rode kers, granaatappel, rozenblaadje, soms een hartige toets van gedroogde kruiden of garrigue. In de mond is hij zijdezacht, transparant en dorstlessend eerder dan krachtig, in geest dichter bij een goede Beaujolais dan bij een Grenache. Precies die lichtheid maakt hem zo geschikt voor rosé — een directe persing geeft wijnen met een delicate zalmroze tint, zilt en elegant, zonder dat er zware extractie nodig is.

In natuurwijn

Cinsault is een van de emblematische druiven van de beweging voor minimale interventie in Zuid-Frankrijk geworden. Oude gobeletpercelen die ooit werden uitgerukt ten voordele van “verbeterde” rassen, worden vandaag zorgvuldig bewerkt, zonder irrigatie geteeld en met de hand geoogst door natuurwijnmakers die hun lage opbrengsten en geconcentreerde vruchten waarderen.

In de kelder vinifieert de druif zichzelf bijna. Vergisting op hele trossen en semi-carbonische vergisting brengen zijn parfum naar boven en houden de tannines zacht; directe persing levert bleke, zilte rosés; opvoeding in oud hout, beton of inox behoudt zijn aromatische lift. Zijn natuurlijke zuurgraad en lage pH stellen wijnmakers in staat om met weinig of geen toegevoegde sulfiet te werken, en zijn bescheiden alcohol maakt de wijnen bijzonder verteerbaar. Het resultaat is het archetype van de zuid-Franse glou-glou wijn: levendig, floraal, zacht hartig en onmogelijk om niet uit te drinken.

Aan tafel

Cinsault is de rode wijn bij uitstek voor warm weer. Licht gekoeld (12–14 °C) past hij prachtig bij gegrilde vis, salade niçoise, tapenade en andere mediterrane voorgerechten, mezze, geroosterde groenten, kip tajine, charcuterie en zachte kazen. De bleke rosés zijn gemaakt voor het aperitief en voor alles wat uit de zee komt, geserveerd goed koel op 8–10 °C.